کارخانه های ماشینکاری تاکید می کنند که ماشینکاری باید الزامات دقت خاصی را برآورده کند، که به درجه سازگاری بین پارامترهای هندسی واقعی یک قطعه ماشینکاری شده و مقادیر ایده آل مشخص شده در نقشه قطعه اشاره دارد. درجه ناهماهنگی بین آنها را انحراف ماشینکاری می گویند.
دقت ماشینکاری در ماشینکاری شامل سه جنبه است: اول، دقت ابعادی، که انحراف ابعادی بین سطوح ماشینکاری شده را در محدوده لازم محدود می کند. دوم، دقت شکل هندسی، که انحراف شکل هندسی ماکروسکوپی سطح ماشینکاری شده را محدود می کند، مانند گرد، استوانه، موازی بودن و صافی. و سوم، دقت موقعیتی، که انحراف موقعیت بین سطوح ماشینکاری شده را محدود می کند، مانند هم محوری، مسطح بودن و موازی بودن. دقت ماشینکاری درجه انطباق بین ابعاد واقعی، شکل و پارامترهای هندسی موقعیت سطح قطعه ماشینکاری شده و پارامترهای هندسی ایده آل مشخص شده در نقشه های مهندسی است.
پارامترهای هندسی ایده آل، از نظر مشخصات، به میانگین مشخصات اشاره دارد. از نظر هندسه سطح به دایره، استوانه، صفحه، کره و موازی و غیره اطلاق می شود. از نظر موقعیت های نسبی در سطح، به موازی، عمودی، هم محوری، تقارن و غیره اشاره دارند.
انحراف بین پارامترهای هندسی واقعی قطعات ماشینکاری شده و پارامترهای هندسی ایده آل را انحراف ماشینکاری می نامند. دقت ماشینکاری و انحراف ماشینکاری هر دو اصطلاح فنی هستند که برای ارزیابی ماشینکاری پارامترهای هندسی سطح استفاده می شوند. دقت ماشینکاری با درجه های تحمل اندازه گیری می شود. هرچه مقدار درجه کوچکتر باشد، دقت بالاتری دارد. انحراف ماشینکاری با مقادیر عددی بیان می شود. هر چه مقدار بزرگتر باشد، انحراف بیشتر است.
